Görkemli Hatıralar programı için pandemiden bu yana Türkiye’de neredeyse ayak basmadık yer bırakmadık. Manisa Akhisar’ın o mis gibi zeytin kokan havasından kendimi Malatya Hekimhan’da bulmuştum. Fakat bu yolculukla milyonlarca sene önceye gideceğimi bilmiyordum. 35 milyon sene öncesindeydim… Nasıl mı? Hadi başlayalım.

Manisa’dan Ankara’ya kısa bir süre uğradıktan sonra Malatya’ya 8 saatte vardık. Girmana Kanyonu’nu ilk kez Malatya ile yatıp Malatya ile kalkan Veli Agbaba’dan duymuştum. Ağzından düşürmüyordu. “Mutlaka Hekimhan’daki Girmana’da program yapmalısın.” deyip duruyordu. O anlattıkça aklım hep Arizona’da gördüğüm Grand Canyon’a gidiyordu. Grand Canyon bir bölgeyi turizm gelirleriyle besleyen muhteşem bir kanyon. Hekimhan’da 35 milyon senelik bir geçmişi olan Girmana Kanyonu da Arizona gibi bir coğrafyayı anımsatıyor ve o bölgenin turizmine etki ediyordur, diye hayaller kuruyorum. Karanlık çökmeden Girmana köyüne bir kilometre mesafedeki yere geldik. Gün batımıyla harika bir manzara bizi bekliyordu. Büyülendim. Bir o yana bir öbür yana koşarak manzarayı farklı açılardan keşfediyordum. Görkemli Hatıralar’ın cefakâr ekibine döndüm. Hiç düşünmeden “Sabah buraya kuruluyoruz.” dedim. Yayın yerimiz Girmana Kanyonu olarak tespit edildi. Çok mutlu olmuştum, ülkemin tam olarak keşfedilmemiş bir bölgesinde yayın yapmanın heyecanı bu kararı verdiğimiz andan itibaren tüm ruhumu esir almıştı.  Ertesi gün programı türkülerle, anılarla orada gerçekleştirdik. Malatya’nın değerleri İsmet Paşa’yı, Turan Emeksiz’i… En genç ve ilk demokrasi şehidi Emeksiz’i… Ahmet Kaya’yı, Kemal Sunal’ı, Kenan Işık’ı, Fahri Kaya’yı… Unutulmaz “Sunam” türküsünün yaratıcısı Kaya’yı… Kul Duran’ı… “Sana benzemeyen gül olmaz olsun” diyen Duran’ı… Derdiyok Ali’yi andık. Hatta Malatya’nın unutulmazı Mercedes Kadir’i de unutmadık.  Ya manzaramız… Öyle güzel manzaraydı ki.. Öyle ki o ıssız kanyonun yılanları bile bizi usulca sürünerek izledi. Müzik sesi yükseldikçe ürküp geri geri giden yılanları görmek beni ürpertmiyor, bilakis üzüyordu. Onları biz ürküttüğümüz için orada yayın yapmaktan pişman olmadım değil. Onun 20 metre uzağında başka bir yılan, boz olduğu uzaktan bile belli oluyordu. O başını kaldırarak içli içli okunan Arguvan türküsünü dinliyordu sanki. Bölgenin yanık sesli müzisyeni Fatma Şahin’in “Şu hasta gönlüme şifalar eyle; derdimin tabibi yar ne olur” sözleri yöre halkının yüreğini dağladığı gibi acaba boz yılanı da can evinden vuruyor muydu? Aklımdan birkaç saniye de olsa bu geçmedi değil.

3 saatlik canlı yayının sonuna doğru artık köylüler de izlemeye gelmişti. Ve program bitiminde bir acı gerçek ortaya çıktı. 50 senedir o köyde yaşayıp 35 milyon senelik Girmana Kanyonu’ndan haberi olmayanlarla buluştum. Ellerini arkada belinde birleştirmiş yaşlı köylü demez mi: “Buraları kim böyle deşmiş?” 

Kanyonun milyon seneler önceye dayandığını söylesek de inandıramadık yüzü kırış kırış, gözleri çökmüş köylüyü…  

Düşünebiliyor musunuz ülkede turizm için eşsiz bir kanyon var ve bırakın turist çekmeyi oranın köylüsü bile Girmana Kanyonu’ndan habersiz…

Sarp kayalıklara sahip kanyon, ortasından geçen Kuru Çay ve seyrek de olsa ağaçların oluşturduğu manzarayla çok cazip bir atmosfer yaratıyor.  

Hekimhan’a 20 kilometre uzakta bulunan ve çeşitli sportif aktivitelere de olanak tanıyan kanyon, doğal yapısı, akıntılarla şekillenmiş kayalarıyla ziyaretçileri büyülüyor. 

Hele zirve noktada karşı tarafta otlayan inek sürüsünü izlemek sizi bambaşka bir atmosfere savuruyor.

Girmana Kanyonu, 2 kilometreyi bulan yürüyüş parkuruyla maceracıları çok etkiliyor. Zor bir parkur değil aslında. Her şeyden önce yürürken 35 milyon öncesinde oluşmaya başlamış bir kanyonun içinde olmak insanı sarsıyor. En tepe noktada çektiğiniz fotoğraflar yaşamınızın en güzel anıları olarak saklanır… Tam bir selfie yeri. Sosyal medyaya 35 milyon senelik bir hediyedir Girmana…

Böylesine değerli bir doğa harikasını yılda 5 bin kişi bile ziyaret etmiyormuş… Oysa benzer bir oluşuma karşılık gelen Arizona’daki Grand Canyon’u senede 10 milyon insan ziyaret ediyor. 

Ah Girmana ahh…