Kılcallar gibidir sokaklar, apartman gecekondu fark etmez, asıl çoğunluğu yaşadığı, trafiğin daha az olduğu, sakin sessiz hayat alanlarıdır. Daha doğrusu, en azından eskiden öyleydi. Artık, trafikten kaçmaya çalışanların araçlarıyla (kuryeleri unutmayalım!) ele geçirdiği, kaldırımlarına arabaların park ettiği, yayaların yürümekten imtina ettiği daracık geçitlerden öte değil. Neyse, eskilere dönelim, mütevazı zamanlara. Bu kez, üniversite hayatım süresince […]
Devamını OkuCaddeleri bilirim, mecbur kalınca tabii ki oradan da yürürüm ama mesele salim kafayla dolaşmaksa, ben bir sokak insanıyım. Ankara’da doğdum büyüdüm, aradaki iki yıllık İstanbul ve sonrasında yedi yıllık yurtdışındaki yılları saymazsak, 2004 yılına kadar da yaşadım. Bir yirmi yıl kadardır uzağındayım. Ama Ankara’nın aklıma gelmediği bir günüm yoktur desem yanlış olmaz. Arada dört yıl […]
Devamını Oku