geceydi, yastıklar, yorganlar uykuda yıkılıyorum baba, uzun bir rüyada.. ne çok tavan varmış yukarıda, nefes almak içinse ne kadar az hava.. yaşamak için, on binlerce el uzanmış yukarıya.. başımızın üstündeki tavan, ne kadar alçakmış oysa.. tut elimi baba, sakın bırakma.. yıkılıyorum rüyamda.. soğuktu, avuçlarımızın içi, aynı anda dondu eli elimde uyudu.. yıkıldık, her geçen an […]

Kızılay, Cebeci, Beşevler, Bahçelievler, Emek, Balgat, 100. Yıl, oradan Eskişehir yolu ve oradan da Hacettepe, ODTÜ, Bilkent hattının bir temmuz-ağustosta, bir de eylülün sonlarına doğru tepeden fotoğrafını çekmek mümkün olsa keşke. Benim gözümde, tepeden değil belki ama yerden çekilmiş çok fazla görüntüsü var bu hattın. Biraz anlatmam gerekirse, temmuz-ağustosta her yer bomboş, trafik hep rahat, […]

UYANAN ŞEHİR “Son kuşlar da geçiyor / Biten bir sevda gibi / Uyanıyor Ankara…” Murat Yetkin’in şiirinden Eftal Küçük’ün bestelediği ve Çağdaş Türkü’nün seslendirdiği bu şarkı, şehre yabancı olanlarda bile bir “Ankara” duygusu yaratıyor. Hele mevsim sonbaharsa, tanıdık bir şehrin bildik bir havası etrafınızı sarıyor. Şarkının dizelerindeki gibi “Uyanıyor Ankara”: Günün ilk ışıklarıyla insanlar sokaklara […]