Biri demişti ki: “Ben gömleklerimi şehirlerden daha çok seviyorum.” Şairdi ve çok haklıydı. Bakış açısı bu olmalı. Biliyordu ki olay “şey”de ya da mekânda değil, kişide; yani “şey”den hikâyeyi çıkaracak olanda biter. Hâsılı, meraklısı değiliz bir şehri böyle canhıraş savunalım, içerisinde bakılabilecek, yapılabilecek bir şey bulamamanın; bulamayanın kendisiyle ilgili bir sorun olduğunu geniş geniş anlatmak […]
Devamını Oku
“Eşyalarını topladım. Akşam gel al.” diyen mesajını okuduğumda iş yerindeydim. “Tamam, çıkışta gelirim.” yazabildim. “Hem oğlanı da görürüm.” Cevap yoktu. Zaten uzun zamandır pek bir şey yoktu. Yaklaşık iki aydır tamamen ayrı yaşıyoruz. Alıştım sayılır. Abartmanın âlemi yok. İlk boşanan biz değiliz ya. Yine de kendi evine misafir gibi randevuyla gitmek dokunuyor insana. En son, […]
Devamını Oku
