TBMM’nin açılış tarihinin Cumhuriyet’in çocukları için bir bayram ilan edilmiş olmasının günümüz için tek bir anlamı var: Önce çocuklar. Bu anlama uygun davranıp davranmadığımıza göre kendimizi değerlendirebiliriz. Çocuklara ne kadar değer verdiğimizi nasıl ölçebiliriz? Kaç para harcadığımızdan daha iyi bir ölçü yok. Yeni doğanlar, bebekler, küçük çocuklar, anneleri-babaları… Eğitim şart, ama nasıl bir eğitim? Çocukların […]
TBMM’nin açılış tarihinin Cumhuriyet’in çocukları için bir bayram ilan edilmiş olmasının günümüz için tek bir anlamı var: Önce çocuklar. Bu anlama uygun davranıp davranmadığımıza göre kendimizi değerlendirebiliriz.
Çocuklara ne kadar değer verdiğimizi nasıl ölçebiliriz? Kaç para harcadığımızdan daha iyi bir ölçü yok. Yeni doğanlar, bebekler, küçük çocuklar, anneleri-babaları…
Eğitim şart, ama nasıl bir eğitim? Çocukların okula hazır oluşundan ziyade okulların hazır oluşu ile ilgili derdimiz var. Eğitimin içeriğinin bilimsellikle ilişkisinin giderek zayıflaması, öğretmen esenliği, çocukların öğrenmesi için uygun ortamların oluşturulması, yoksulluğun etkilerinin azaltılması için gösterilen çabalar etkisiz ya da yanlış yönde…
Çocukları tehlikelerden koruyabiliyor muyuz?
23 Nisan’da çocuklara karşı saldırıları önleme görevini bir günlüğüne üstlenseler ne olurdu acaba?
Geçmiş on yıllara göre haklarını kullanabilirliklerinden çok daha fazlasını haklarının farkındalığında gördük desem. Çocuk hakları savunucularının sayısı da haklar çiğnendiği ölçüde artıyor… Acayip bir dünya.
Çocukların temel haklarından birisi (adı öyle konmamış olsa da) çocuk olduklarının unutulmaması… Çocukların ihtiyacı olan sınırları onlara sunmamak, özgürlük tanımak ile karışıyor; başkalarıyla beraber kurulan bir yaşamdan ziyade kendisi için ve kendi önemini kanıtlamak, bir biçimde hayatta kalmak için uğraştığı bir ‘mücadele alanı’ oluyor.
Bitmeyen bir büyüme süreci. Oğuz Atay’ın günlüğüne “bana öyle geliyor ki, çocuk kalmış bir milletiz” diye başlayan notunda çok daha iyi açıkladığı gibi…
Oysa, çocukların güvenle ve güvenilerek gelişim haklarını kullanmaları için gereken toplumsal koşullar yüzlerce yıldır belli: Özgürlük, Eşitlik, Adalet…
Çocukların söylemek istediklerini duymak için onları dinleyecek yetişkinlerin sağlayacağı bir söz söyleme güvenliği mümkün mü? Zira söyleyecek çok şey biriktiriyorlar, susturdukça…
Yapay Zekâ ve insan olmak isteyen robotlar çağına girdiysek, insan kalmak isteyen çocuklar için ne yapacağımızı düşünmemiz gerek. Kendimizin insan kalma çabasından farksız…
23 Nisan 1920’de TBMM ilk toplantısını yaptığındaki ruh halini, âdeta bir çocuğun ilk adımlarındaki heyecan, gerginlik ve neşesini çocukların bayramından daha iyi ne hatırlatabilir?
Genç çok yakın bir zamanda yaşadığı çocukluğundan koşar adım uzaklaşmaya çalıştığı bir dönemdedir. Çocukluğunun ana karakterleri olan anne babası ile olan ilişkisine yeni bir anlam vermeye, bağımsız olmaya, ayrı durmaya ama kopmamaya çalışmaktadır. Önündeki sonsuz olasılıklar içinden her adımda sadece birini seçerek yaşamını inşa etmektedir. Bir gencin deyişiyle, uzayda yıldızlar arasında yalnız gezmektedir. Dönüp dolaşıp […]
Devamını Oku
TBMM’nin açılış tarihinin Cumhuriyet’in çocukları için bir bayram ilan edilmiş olmasının günümüz için tek bir anlamı var: Önce çocuklar. Bu anlama uygun davranıp davranmadığımıza göre kendimizi değerlendirebiliriz. Çocuklara ne kadar değer verdiğimizi nasıl ölçebiliriz? Kaç para harcadığımızdan daha iyi bir ölçü yok. Yeni doğanlar, bebekler, küçük çocuklar, anneleri-babaları… Eğitim şart, ama nasıl bir eğitim? Çocukların […]
Devamını Oku
DÜŞLER KENTİ ANKARA Öyle değil midir? Ankara’nın bir “düşler kenti” olduğunu 1987’den beri haykırırım, da herkes duyar mı, kimse duymaz mı? Kimisi duyar da duymazdan mı gelir? Bastığı toprağı ayağının altında kendi varlığı için anıt kaidesi ya da çöp zannedenler ayırt etmez, edemez zaten bunu. Bir de portal alanı çizmişim Ankara Ankara Güzel Ankara şiir […]
Devamını Oku
Ankara, her bir sokağında ayrı bir hikâyenin, her köşesinde farklı bir dönemin izini taşıyan bir şehir. Bu nedenle var olan binaları, parkları, sokakları, caddeleri ve mekânları da bizlere çok şey anlatabiliyor. Cumhuriyet modernizminin planlı başkenti olma mirasını omuzlarında taşıyan bu şehir, bu güçlü mirasla birlikte kendini yenileme potansiyelini de her zaman bağrında saklar. Bugünlerde Çankaya’nın […]
Devamını Oku
